Mevsimleri unuttuğum bir günde
İlkbahar kokuyor çayım
Hiç tanımadığım kekik korkularıyla
Canım güneşi istiyor
Anlıyorum ki sonbahardayım
Bedenimin bezlere sarılmasından belli
Bir çocuğun masumiyeti beni ürkütebilir
Ve yıkabilir kalelerini zulmün
Yıkılır parmağını dokundur
Kumdan oyuncak olur surlar
Öyle ya her savaşın galibi güçlüler olmayacak
Ve ben kendimden emin samimiysem
Tanrının Türk olmadığı
Ve Türkleri sevmediği kesin
Bu kutsal topraklarda açsak
Bu dört iklimli coğrafyada işsizsek
Bu denizlerde balık yoksa
Hayvancılık güdemiyorsak
Biz parasızda zenginiz memet
sanmaki herşey parayla
Biz böylede güzeliz
Kimse bizi saçımız gür diye sevmiyor
Çok fazla paramızda yok cebimizde
Boyumuz posumuz ölçü değil
Bir Pazaryeriydi limason
Yüreğimi çaldığında gözlerin
Kömür karasıydı
Kayısı çağlasıydı
Çocukların en çok sevdiği
Çocuklar ağzının tadını bilir
Ellerim olmasa,
ah ellerim olmasa
İşsizlere iş topluyorum
Kimde ne varsa versin
Açlara ekmek
Durun atmayın çöplere
Hatırlamam için
Bir resmini asmıştım odama
Odam da seni yaşıyorum
Öyle kalabilsem ne güzel
Uykularımda varsın
Hayallerimde, özlemimde varsın
Bilmiyorum ölmenin acısını
Ne bileyim hiç ölmedim
Dostlarım öldü
Sevdiklerim öldü
Umutlarım
İsteklerim
yeni anlıyorum
anlıyorumki
Ayrı bir insan
Ayrı bir can
Ayrı bir ben olduğumu
Herkes için savaşırdım
Herkes parayı her şey sanarken
Ben hiçbir şey olmadığını öğrendim
bir gün
Ve bu kazandığım en büyük başarıydı yaşamda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!