Bu sıcakta insan da yanar
Denizde ormanda gülüm
Bu sıcak sevgi sıcağı
Eritir soğukları donları
Çıkarır atar avuçlarından nasırları
Yüzünden sivilceleri
Bizler toprağın bağrından koparılan ve atılan
Birer çiçek misali
Köksüz ve topraksız kaldık
Bir tutam kolumuz kalmadı
Kopardılar omzumuzdan aşağı
Bizler şereflice savaşırken
deki o annesinin değil,-
babasının kadifesiydi
deki kadife yaşamasınmı
var olmasınmı
dünyanın öbür ucundada olsa savaşmasınmı
kaybettiği değerleri uzaklarda aramasınmı
Sen sevebiliyor musun
Umutsuzlukları
Burada umutsuzluk yok
Hep insanı bir şeyler bağlıyor hayata
Yaşamı sevdiren bir tutku var
Kopmayan kırılmayan
Ben her sevişimde kayboldum
Her seven mutlu olmaz anlayacağın
Her sevincin bir hüznü vardır
Yaşadım
Şimdi gözlerimi istemiyorum
Sen gözlerimden de yakındın
Ağlamak istiyorum ölesiye
Öldüresiye ağlamak
Ağlayamıyorum
Bu defa ağlamayışıma ağlıyorum
Bütün insanlarını toplayıp tanrının
Ağlatmak istiyorum
Zemheri de alev alev yakarsın
Cigaramda duman duman tütersin
Ellerimde burcu burcu kokarsın
Gül değilsin
Al değilsin
Yaprak değilsin
Söylemesen de
Duyuyorum düşündüklerini
Parmağına pırlanta yüzük değil
Sevgi dolu öpücük istiyorsun dudağına
Boynuna gerdanlık inci boncuk değil
Bir karanfil
Sen içmişsin sarhoşsun
Zil zurna ayakta duramıyorsun
Biliyorum Çünkü sen hiç böyle yapmazdın
Camları kırıyorsun
Kapıları tekmeliyorsun
Ve benim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!