Ben hep ihanet ettim yaşama
Bana güneşini ayırma
Bu yaşamı paylaşmaya değmem
Yağmurlar başkasını ıslatsın
Şu gürül gürül yanan soba başkasını ısıtsın
Şu en demli tavşankanı çayı başkaları içsin
Babalar tek bacaklı olur mu baba
Kolsuz bile olur
yaşam bu figüranım
birgün sende başrol olursun
İki bacağım vardı başlangıçta
Yeni doğduğumda masumdum
Oldumsa sonradan hırsız
Karıştımsa etliye sütlüye
Şimdi bir bacağım var
Yani tek bacaklı şair derseniz
Mecbur değilsin
tek şekerli çayım
Kara biberim hiç değilsin
Alırsın başını çıkarsın dağlara
İster terörist olursun
İster miliitan
babam hiç sevmezdi tanrıyı
asık suratlıydı
tanrı çirkin yaratmıştı
sempatikliği yoktu
oysa anlayamadı
seven bir karısı
Korku benim
Kuşku benim
Kin benim
Acı benim
Yara benim
Kan benim
Neden açtın göğsünü sanki gecelerde
Bütün yıldızlar gördü
Ay ışığında setrindeydiler
Kıskandım
Hepsi de vuruldular yüreklerinden
Neden sarkıttın derelerde ayaklarını
Yaşamın içinde bir benim adım
Ya öyle
Ya böyle kaldım
Yaşamı istedim
Boğuldum daldım
Kulaklarım sağır
Sevdim diye terk edildim
Hiç bilmediğim sokaklarında
Karanlık şehirlerin
Yapa yalnız değil elbette
Ama senin olmadığın
Ezberlediğim caddelerde tek başıma
Sen neslini seviyorsun belli
Atatürk Selanik’te doğdu
Nazım hikmet de
Ve daha niceleri
İkisi de mavi gözlü
İkisi de yaşamıyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!