Öfkelerim sabırsız kaldığı bir anda
Paramparça ediyorum dağları sesimle
Gırtlağım yırtılana kadar bağırıp
Dağları bile alt ediyordum
Daglar gözlerimde ufalıyor
Sisleri hızla yer değiştiriyor
Cesaret göğsümü yırtıp çıkacakmış gibi oluyor...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta