Hiç düşünmediler köye, otağa geri dönmeyi.
An be an düşüp toprağa, ışık gibi sönmeyi...
Çocuk yaştaki bedenleri, vatan için siperdi.
Kınalı kuzuların her biri kahraman Türk eriydi.
Bu vatan bize çocuklarımızın emanetiydi.
Cocuklarımızın gözlerine bakar,endişeleniriz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta