No:9, saat sabahın 06:00 suları
evin penceresinde duyulan kendinden emin bir cam tıkırtısı
rüya mıydı bu ya da bir gerçek miydi, adam o an anlamadı
ovuştururken gözlerini artık kapı aralanmıştı.
İçeri girdi kadın, aylardır ayrı kaldığı adama bir günaydın bile demeden
yine gururlu, yine başı dik ve duyguları hiç evrilmeden
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta