Evi tuttuğumuz gün Ocaktı aylardan
içeri girer girmez mutfakta sevişmiştik, güç alıyorduk tezgahtan
oysa perdelerimiz bile yoktu, hem kime ne perdelerin ardında kalan
mutluyduk, çünkü Ocaktı aylardan.
O ki bir pazar sabahıydı, Ocaktı aylardan
ekmek kızartmıştın bana, mis gibi sen kokan
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta