No:9, saat sabahın 06:00 suları
evin penceresinde duyulan kendinden emin bir cam tıkırtısı
rüya mıydı bu ya da bir gerçek miydi, adam o an anlamadı
ovuştururken gözlerini artık kapı aralanmıştı.
İçeri girdi kadın, aylardır ayrı kaldığı adama bir günaydın bile demeden
yine gururlu, yine başı dik ve duyguları hiç evrilmeden
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta