Nilgün Aras Şiirleri - Şair Nilgün Aras

Pencere' n
savaşçı bir sokağa bakıyor
Sokaktan
düzinelerce ölü' n geçiyor
Parlamento' n
ölülerini takip ediyor

Her sözcüğünü saklıyorum

İki atamdan biri çerçi
Doğuştan gelen haklarını satardı insana
Ben diğerine daha yakınım
Kavimlere kâhin olana

güneşi birazdan düşürecek gibi
göğüs cebinize koyup gittiniz
derbederin tekidir
birazdan düşürür görürsün bak
diyecektiniz

Valiye göstermelik bir akşam açıyorum
Sahici bir kırmızıya bulanıyorum kurnazca
Bayım, sizin İstanbul’unuz sökmez bu ağıtta
Sıradan bir duvar yazısıyım
Hükümet konağından uzaktasınız

Kızıl
Acemi olamayacak kadar kırmızı

Eli silahlı bir bekçi durdurdu beni
Ve ben de durdurdum onu ölü gövdemle

sonra bir bulutu yumrukluyorum dostça
acemilere gülünç gelecek. öfkem
yansız yangısız uçuyor börklü dağların
kör kızanların. uzak bodur ateşlerin üzerinden
öfkesini denize yanar bırakmış. daha savaşçı biri

uyuyor sakin sular belki sadece dalgın
ben ona bağlanıyorum, gecenin kopardığı halata
ince bir şafak düşüyor

ne güneş turunç bugün, ne her şey senin yüzün
bütün kuşlar hırpani bütün ağaçlar evsiz

Havalandı bilmediğim dağlardan
Kondu yüreğime ateş kuşları
O bir akıştır geçer diyorlar
Neden kuş kanadında tütüyor zaman
Ne ileri gider ne geri kalır
Hep aynı yangına

Soydun beyaz damarlı
Yeşil kalın kabuklarını
İnce kırmızı dilimlere ayırdın
Siyah çekirdeklerini denize döktü ay

Deniz böyle giriyor

her sokaktan dönüşte eve kayıtsızca
çıkarmıyorsun ayakkabılarını bilgece
söküyorsun kil tabletlerin çivi yazılarını

bir başka bilge yalnız, mutlaka düşünceli
görünen bir sözyüz bırakmıştır kaldırımlara