Nilgün Aras Şiirleri - Şair Nilgün Aras

sonra bir bulutu yumrukluyorum dostça
acemilere gülünç gelecek. öfkem
yansız yangısız uçuyor börklü dağların
kör kızanların. uzak bodur ateşlerin üzerinden
öfkesini denize yanar bırakmış. daha savaşçı biri

uyuyor sakin sular belki sadece dalgın
ben ona bağlanıyorum, gecenin kopardığı halata
ince bir şafak düşüyor

ne güneş turunç bugün, ne her şey senin yüzün
bütün kuşlar hırpani bütün ağaçlar evsiz

Kızıl
Acemi olamayacak kadar kırmızı

Eli silahlı bir bekçi durdurdu beni
Ve ben de durdurdum onu ölü gövdemle

Valiye göstermelik bir akşam açıyorum
Sahici bir kırmızıya bulaşıyorum kurnazca
Bayım, sizin İstanbul’unuz sökmez bu ağıtta
Hükümet konağından uzaktasınız

Ama iş yağmura dönünce

www ilk zaman sss takip eden zaman
666 arınmış zaman geçmişten ve gelecekten
hadi ama bu kadar acıkmış bir geceyi
aynı şafakta besleyemezsin

iki kadar dost edindin beş kadar düşman

mürettebatı közden
kâğıt tekneler çığırdıyor girdap
aç bebeği denizin

günaydın, selamladığın ağaçların başı çoktan kesik diyorlar
bakışmaları bile yeminli değil çoktan bu yana
çoktan bu yana ben tamamlıyormuşum canlı canlı gülüşlerini
aklımda ve gerçekten de bir tuhaflık varmış
senin beni beslemende Ephedra
ben bir kara hayvanıyım

ben çalmadım her neyin kapısını
her ney beni kapısından giren eyledi
yok idi şüphenin göğüs kafesi, yardım
göğsüm beni ağyar eyledi

tel tel ayırdım demir yağmuru daha demin

Tanrı toprağa biçim verdi
insan yaptı
Bu kim için iyi oldu
( kil )

İnsan toprağa biçim verdi

Aias

en büyük ödeşmesi
bir gülümseme olan biricik tanrı
ey Aias, Aias
ödeşmem gülümsemem olsun