Nilgün Aras Şiirleri - Şair Nilgün Aras

bilir misin neden görmedin
bir yuva gibi o şiiri,
gri kurdun uluması senin
akça otağına erişmedi -
de ondan

dün gece ölümü bahçende ağlarken gördüm
bir ceylanı dört yandan vuran ormana
bahçemiz dediğim için beni bağışla

bağışla
oku sadağından çıkmış

uçmak alçalmanı engellemiyor
böyle anlatma.
kanatlarımızla açıklama ey inancım, ey ishak kuşu
göğsümüz elbette kanatlarımızdan daha yakındır vurulmaya
yenilgiler üzerinden aşağılama suskunluğu

ve böylece insandan korundu ayın inceliği
ufka geri itmesiyle denizin, ilerledi süreğen
gece de, ölüm kayığına binerek Erlik'in

Orfeus, ah Orfeus bilgeliği, ah şeytani
ozan sen ne yücesin ikiyüzlülükte

Aias

en büyük ödeşmesi
bir gülümseme olan biricik tanrı
ey Aias, Aias
ödeşmem gülümsemem olsun

bühtan ile dediler ki zevk ü sefa kadehiydi
tuğla kırmızısı şarap içerdi
düşmanının kafatasında

tuğla kırmızısı hiç istemese birkaç bin yıl ister
Areni mağarası ister en az bir

bir yenilikmiş gibi ölüyorsun
hiçbir şey değişmiyor aramızda

yere diz çöküyorum
işe yaramıyor durup dururken
ayakkabılarımın bağını çözmek

günaydın, selamladığın ağaçların başı çoktan kesik diyorlar
bakışmaları bile yeminli değil çoktan bu yana
çoktan bu yana ben tamamlıyormuşum canlı canlı gülüşlerini
aklımda ve gerçekten de bir tuhaflık varmış
senin beni beslemende Ephedra
ben bir kara hayvanıyım

www ilk zaman sss takip eden zaman
666 arınmış zaman geçmişten ve gelecekten
hadi ama bu kadar acıkmış bir geceyi
aynı şafakta besleyemezsin

iki kadar dost edindin beş kadar düşman

ben çalmadım her neyin kapısını
her ney beni kapısından giren eyledi
yok idi şüphenin göğüs kafesi, yardım
göğsüm beni ağyar eyledi

tel tel ayırdım demir yağmuru daha demin