Nihal Mirdoğan Şiirleri - Şair Nihal Mir ...

Yürürse âmeller aşkla birlikte
Zaman yürür,vuslat yürür,can yürür
Mânâ yürümezse tenle birlikte
Nefes durur,yürek durur,kan durur

Gözümden süzülen her bir mânâyı

Sualler beynimde hıncahınç doldu
Uzlaş diye, uza, uz dilekledim
Dilimde dilekler ,bir yumak oldu
Düzleş diye, düze, düz ilmekledim

Dün gece yeniden geldin derinden
Yapışık hicranlar ölüyor gibi
Tarumar erguvan bahçelerinden
Cilvekâr çiçekler gülüyor gibi

Artık dünya ufku vursun semâya

İlk kez mavi göğü tuttum ,derinden
Bir ömrün hicranı ölüyor gibi
Tarumar erguvan bahçelerinden
Cilvekâr çiçekler gülüyor gibi

Taptaze çimlerde tay seslerini

Çark bozuldu düzgün dönmüyor a dost
Ucundan tutacak yâren yok mudur
Her nere dönerse ısıtmıyor post
Doğudan batıya saran yok mudur

Yeniden hortladı münafık soyu

"Sözümüzün hakiki boyunu bosunu zaman ve eser gösterecek."


Dirlik ve düzenliği
Vur çağa, benden yana
Tozlu her mahzenliği

Oğuz Türk'lerinin özü, sözüyle
Taşarsa, Altay'dan gelir yörüğüm
Zulüm meydanını, efe gözüyle
Deşerse,namerdi deler yörüğüm
...Malazgirt kökünü bilir yörüğüm