Nihal Mirdoğan Şiirleri - Şair Nihal Mir ...

Sen !

canımı tutuşturduğunun farkında mısın

ben yanarken

Tuna 'nın denize kavuştuğu noktada buldum onu
Sevdam,bir nehrin ,bir denize karışması gibi olsun
dedim,işte böyle sevdim
Asırların getirdiği kum,çakıl taşlarının içinden seçtim onu
Akan su,sevdamdı
Coğrafyanın akışında son yok dedim

Suretimdeki kahrın nefesi, kanat kanat
Gözlerimde çırptıkça, giryân düşsün istemem
Ân gelip patlayacak yanardağlara inat
Fikrime,onbin yıllık isyan düşsün istemem

Ezelî Türk yurdunun öfkeli sularına

Beyin zarına sülük yapışmış kafalardan
Aklım fikrim sızlarken,benim başım yoruldu
Çağırırken atları küheylan destanından
Kır atın nallarından, benim koşum yoruldu

Her gonca kızıl bir gül açarken gönül bahçemde
Bir yumak sarar gibi bende başlar başdönmesi
Türkçe yeli eserken ,İstanbul kokan lehçemde
Ay yıldızı üşütür, rüzgârların ters dönmesi

Nâmahrem sûretlerden düşer selâmsız bakışlar

Bugün efkârlarım çığlık doluyken
Eyvâhla,dilimden akma İstanbul
Gülzârlarının her çiçek,dalıyken
Tenhalarda bir gül kokan yan bul
... Diyâr diyâr hüzün kokma İstanbul

Bu gece efkârım ağız doluyken
Eyvâhı,dilimden dökme İstanbul
Her ilkbaharın,bir çiçek dalıyken
Sislerin ardından gül kokan tân bul

Bir hasbihâl dile gelirken bugün
"Sus" dedi beyzâde,baktı yüceden
Kargalar kılavuz olurken bugün
Kapadım kapıyı,girdi bacadan...

Aman ha! koşmayın sakın aklıma

Onlar ki ikbâli vuslatta bulan
Ufuk ötesinin kanat sesleri
Onlar ki derin köpükte yol alan
Mavi dalgaların beyaz süsleri

İntizamsız sesleri, kabul mü etmek lâzım
Hikmet-i dünya ârif değilse, gitmek lâzım

Peşpeşe, bölük bölük ve yığın yığın gidip
Ebrehe ordusunu,hemân ürkütmek lâzım