Nihal Mirdoğan Şiirleri - Şair Nihal Mir ...

Mâhâlimde tûfân var, meskûnumda fırtına!
Mâdem üşüyor âfâk,mâdem üşüyor tenin

Ki toprağına binbir feryâd,binbir infiâl
Saklanmışken,mateme mahkûm mû şu zeminin?

Kalemin erbâbı, tahminin doğru
Doğrunun yanında "Yaradan "yârdır
Ötüken ruhlu Şâd yoluna doğru
Nizama attığın her adım kârdır

Tuna'nın gökyüzünde söğütle birleştiği
Ufuğun kızıllığı burcumda bayraklaşır
Hun Türklerinin, eşkin atla irileştiği
Toynağın yollarında boylarım berraklaşır

Peçenek,Uz,Avar'lar yoluma yâr olmuşken

Sevda rebâbında yumdum gözümü
Notayı koşturup yorduran da kim
Fesleğen kokuyla üfler sözümü
Mânâ kitabını gördüren de kim

Şairin ilhamı aşk mı göz nurum

Kırkikindilerle yıkanmış kalem
Ne diyeceğini desin şu ânda
Dilin görkeminde dönerken âlem
Nidâyı ayırsın,kessin şu ânda

Ciğerimde hançer-i hârlar oluşurken
Sinemin göklerine uzanıp durmayın
Pimi çekilmiş efkâr,dörtnala koşarken
Yüreğime gömülü, sıçrarsa her mayın

Bâzân bu sessizlik nedir , desem de ilâhi tâkdir
Masivaya serer sedir ,gözü açar bigâne ay

Bütün gecelerden başka ,ilham katsa nice aşka

Sen !

canımı tutuşturduğunun farkında mısın

ben yanarken

Tuna 'nın denize kavuştuğu noktada buldum onu
Sevdam,bir nehrin ,bir denize karışması gibi olsun
dedim,işte böyle sevdim
Asırların getirdiği kum,çakıl taşlarının içinden seçtim onu
Akan su,sevdamdı
Coğrafyanın akışında son yok dedim

Suretimdeki kahrın nefesi, kanat kanat
Gözlerimde çırptıkça, giryân düşsün istemem
Ân gelip patlayacak yanardağlara inat
Fikrime,onbin yıllık isyan düşsün istemem

Ezelî Türk yurdunun öfkeli sularına