O kadar gülmüyordu ki yürekler,
Basınca gülüşü,ağzımı doldurarak,
Diyaframdan şen sesimle
Afallayıp beni "delimsediler".
Tutamadım içimde kızı,
Turuncu saçlı bukleli bücürü,
Yol verdim kahkayaya
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




İçinizdeki çocuk hiç büyümesin.
Tebrikler Azize
Bayılırım turuncu saçlı bukleli bücürleri yüreğinden tutup gün yüzüne çıkaran delimsilere:))
Çok hoş Hamiye hanım. İçimizdeki çocuğun hayat sevinci hiç bitmez, yeterki görmeyi bilelim.
Hoş olmuş,şık da durmuş “delimsesinler” Tamamlamış,anlatılmak isteneni…
Delirmek,bir isyandır.Vurdumduymazlara duyurmak icâp eder.Delice …))
Kutlarım…
Tebrikler değerli hocam yüreğiniz dert görmesin kaleminiz daim olsun nice şiirlere inşallah
Sonsuz saygılarımla
Kendileri bilir, adını ne koyarlarsa koysunlar
"Kız, aynı kız..."
Neşeli, hep...
Dilerim sürer o neşe..
Tebrikler Hamiye Hanım.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta