Neden küstü....!
Yağmur oldu yağdı gurbet senelerce üstüm de
Diyemedim bu ne haldır eşim dostum küstü de
Hasret rüzgarları hep bağrımda fırtınalı esti de
Ağlamadım yüksünmedim felek neye küstü de
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yüreğin hüzünün yansıması...
küsmelerin sevgiye ve muhabbete dönmesi ne güzel olurdu...
selam ve saygılarımı gönderiyorum..
çok güzel çalışma...
şiir tadında...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta