Neden Hülya Şiiri - Alper Tunga 3

İlk günü dün gibi hafızamda
Bu ilcenin heryerinde obsidyen bulursunuz,
Volkanik bir kayaç, simsiyah ve parıldar
Kırılan kenarları saydam gibi ama değil
Saydam gibi ama simsiyah
Gerçekten kalp şekline benzeyen bir taşı,
Cebimde tasıyor, bakarak hayret ederken
Boş zamanlarımı yolda bulduğum o taşı inceleyerek,
O taşı bazen güneşe tutuyor, bazen yenisini arıyordum.
Kalp şeklinde olması şartmış gibi ama bulamadım.
Sanki bir tane vardı ve bana denk gelmişti

Buna hayret ediyorum işte evrenin bir işareti gibi,
En fazla sekiz yaşımın küsüratında,
O taşı Hülya'ya utana sıkıla hediye etmiştim.
Tıpkı kendisi gibi simsiyah, sert ve taştan bir kalp
O gülümserken dahi kaşlarını çatabilir,
Gülümsemesi bir cadı gibi, korkunç ve gizemli
Onu görünce bilinçsizce o taşı ona vermiştim.

Ailemle tanıştı zamanla ve inanmıyordu kimse,
Müdür Orhan askeri geçitleri bitirdi onun yüzünden.
Normalde dersin içinden beni uygun adımla,
Koridorlarda askeri bir tavırla gezdirirdi
Çocukluğum o sevgiyi geri istiyordu işte...

Öğretmenler günü için evine çiçek bırakmıştık,
O gün dahi şahsi evinde saçma sille tokat,
Nerede yanlış yapıyorum, neler oluyor,
Koskaca bir dünya çocukluğumun üzerine yıkılıyor.

O ne söylediyse zamanla o oldum.
Tembel dediyse tembel, arsız derse arsız...
Aptalca resmini çizdiriyordu, saçma pozları,
Çocuksu karakalem resimlerimde ne işin vardı...
O kadar sert ve ne olduğu o gün için bilinmeyen.
Kalp şeklinde simsiyah bir taştı Hülya Öğretmen.
Onun bakışları bile sille tokat gibi ruhumda

Nihayet, beni sevenleri tek tek kaybettim.
Bu benim makus talihim oldu zaten.
Yani; Hülya! Bende çocuktum, yapamadım.
Üstesinden hâlâ gelemiyorum, çocuk kaldım.
Neyini anlatayım,bana sarılıp ağlamasını mı
O simsiyah taşı, yerli malı haftası mı
Bulup sormak istiyorum hâlâ bende...
Neden bütün saçmalıklar Hülya! neden

Herkese değil sadece bana
El tırnaklarınızı kesmeyin!
Parmak uçlarına cetvelle vuruyor,
Ama tırnaklarınızı kesmezseniz tabiki
Ha yok keserseniz, ve ayakkabınız kirliye,
Topuklu ayakkabının tabanıyla ayağınızı ezebilir.
Yok eğerki onunla derste gözgöze gelirseniz,
Bunu anlatmak istemiyorum, ben her türlü...

Oda bana hayret ediyordur eminim. O yıllarda
Söylediği hiçbirşeyi yapmadım, yapmayacağım.
Bir masal değil bu, bir gün muhakkak bulacağım.
Bir gün mutlaka ona bunları soracağım.