Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Kanun dediğin ne ki!
Sanki bir örümcek ağıdır,
Ancak güçsüz sinekleri yakalar.
Deler geçer tanımaz onu güçlü sarıca arılar.

Hükmetmek için adilane,

Hüccac ile, vakfeye gel,
Cemeratta ol coşkun sel,
Mazlumine sen cömert el,
Varsın körşeytan çatlasın.

Safa durun, dizi, dizi,

Muhataplarımız kimlik ve kişiliğimizi gösteren ruh aynamızdır.
Kendimizin bile tanıyamadığımız gerçek karakterimizi muhataplarımızın mukabele aynalarında görebiliriz.

Kendimizi beğenecek ve savunacak bir fıtratta yaratılmış olduğumuz için, her hatamıza bir bahane, her kusurumuza bir özür, her günahımıza bir fetva bulup, her zaman yaptığımız gibi kendimizi kandırarak aklayıp paklayabiliriz.

Fakat davranışlarımızdan zarar görüp rahatsız olan veya fayda görüp memnun olan muhataplarımızın tepkileri gerçek kimliğimizi görmemize yardımcı olurlar.

Kötü ve kötüler olmasa!
İyilik ve iyiler nasıl belli olacak?

Kainatta karışık yaratılmış olan zıtlardan
sen kötünün ve kötülüğün tanınmasını sağlayan iyi ve iyilerden ol.

KOŞU VE SEN FELAHA
Hasretin acısında, vuslatın umudu var,
Dünya hasret diyarı, iki sevgiliye dar,
Seven gönül acıyla, hep ederken ahu zar,
Bu dünyada ne yaran, nede hakki yar var.

Sana demiştim bir gün, yapacağım bunları,
Beni hiç dinlemedin, oynadın oyunları,
Görmek istemedin ki, kırdığım boyunları,
Şimdi işim senledir, itirazın dinlenmez.

Kar yağdırdım başına, saçını boyatırdın,

Kalplerin çırpıntısı, Senin aşkından ise,
Sevdaıların için, hiç sebep yok yeise.

Denizler dalgalanır, aşkınla coşup taşar.
Ebede muştak gönül, Senin aşkınla yaşar.

Kalem tutan ellere,
Kelepçe reva görülür ise! .

Tetik çeken ellere,
Davetiye çıkarılmış olmaz mı?

Allah cc. israf etmeyiniz diye savurganlıktan men etmekle beraber, israf edeni sevmeyeceğini gösteren İlahi tavrını açıkça ortaya koymuştur.

İHMAL VE İSRAF

İnsanlık âleminin fark edilemeyen iki korkunç virüsü, ihmal ve israf.

Allah’ın Resulü Hz. Muhammed Mustafa Sav. Buyurur.

”VELEV TE-LEMUNE MA E-LEMU LADEHİKTUM KALİLEN VELA BEKEYTUM KESİRA.”

Bildiklerimi bilseydiniz az güler çok ağlardınız.
Sıcak döşekleri nefsinize haram eder, dağlara kaçardınız.