Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

EDİP VE ŞAİR DOSTLARIN DİKKATİNE

OKURLARIMA FAYDASI OLACAĞINA İNANDIĞIM BİR YAZI.
FAKAT GALİBA BİRAZ SABIR İSTİYOR.

Şair bir arkadaşımın, paylaşmış oldum bir şiirime, takdir ile karışık tenkit olarak algıladığım aşağıya kaydetmiş olduğu yorumuna karşı yazmış olduğum cevabi bir yazıdır.

Benim bir sevgilim var, yeri doldurulamaz.
Beş vakit beraberiz, buluşma yerim namaz.
Sevdam öyle büyük ki, gözüm her yerde arar.
Bir an gaflete düşsem, kalben görürüm zarar.

Hasret aşkıma lezzet, korku verir kavuşmak,

Seven ve sevilenlerin dikkatine!

Sevgi ve saygıyı,
Sevimsiz ve sıkıcı nefret sebebi olan katlanmak haline getirmeyiniz.
Ki sevginizi de sevgilinizi de kaybetmeyesiniz.

Kırlarda top oynayıp, uçurtma uçuran ben.
Nerede o şen çocuk, hayattan bezdim neden.
İnsan ömrü tükenir, yaşarken fark etmeden.
Yollar dik yolcu yorgun, yürür mola vermeden.

Aynalar düşman gibi, yaşlı gösterir beni.

Derenin akan suyuna rağmen,
akseden yıldızların görüntüleri aynı yerlerinde kaldığını görmüyormusun?

Takdire değer bir hayatı sonuna kadar yaşa ki
akan su misal basit olaylar değişse de sen değişme.

Tek değilsin, kendini tek bilirsin,
Şu benlikle, başkasını bilmezsin,
Divanesin, hiç önünü görmezsin.
O sende pinhandır, senden içeri.

Ayna olsalar da, hep baktıkların,

Zekat ve sadaka malı eksiltmez.
Elinden çıkacağını bildiğin malı ne diye sımsıkı tutmaya çalışırsın.

Yarın kaybedip üzüleceğine,
Bu gün muhtaç bir kardeşine ver ki
o da sevinsin sende ve seni Yaratan da sevinsin.

Dünyada dertlerin bitermi sandın,
Varmı öyle yağma bu dert evinde.

Ölümü unutup, baştan aldandın.
Sanki bir senedin, varmış elinde.

Tarihe baksan haklı olanlar hep aklanmış.
Zalimler, yaktığı zulmün, ateşine yanmış.

Kendisini adil zannedenler acaba adilmi?
Yoksa nefsine uymuş bir, gafili cahilmi?

Zamanı tanımadık,
Yarışmaya kalktık onunla.

Kaybedince şaşırıp kaldık.
Baş başa kaldık, hayat denen sanal oyunla.