Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Bir yerde az meyve olduğunu söyleseler de;
Toplamaya giderken sen yine de büyük bir sepet götür.

Götürdüğün büyük sepetin vereceği ağırlık,
yetersiz sepetin yaşatacağı pişmanlık kadar elem vermez.

Zarar ve ziyanın fiziki bir sureti olmasa da.
Zarara uğrayana vermiş olduğu şekil onun derecesini anlamaya yeter.

Her gecenin sabahı, vardır iman ederiz.
Karanlık gölgelerde, kalleş pusu sezeriz.
Bu yol kurtuluş yolu, korku bilmez gideriz.

Gece sabaha gebe, karanlık son bulacak.
Uyanacak bu ümmet, zilletten kurtulacak.

Ey kardeşim!
Bak bize, büyüklerden nasihat.

Gördüğümüz şeylerden ibaret değil hayat.

Kendini bir asker bil veyahut, bir talebe,

...........................................Yeni Yıl

................YENİ YILA ESKİ HATALARI TERK ETİŞ OLARAK BAŞLAYALIMI.
........................................ESKİLERİ VE ESKİMİŞLER,
...............KÖTÜ VE ZARARLI OLANLAR TERK EDİLMEDİKTEN SONRA
...........................HİÇ BİR ŞEY, HİÇ BİR SENE YENİ DEĞİLDİR.

Hiçbir şey gözümüzde büyüttüğümüz kadar büyük ve önemli değildir.
Yokluğunda hasretini çektiklerine kavuştuğunda hiçbir şeyinin artmadığını ve değişmediğini, hatta onlara düşündüğün kadar ihtiyacının olmadığını görürsün.

Demek ki büyüklük ve değer hasretini çektiklerinde değil,
senin hasret çeken ve değer veren yüreğindedir.

Yanlış yol doğru adrese varmayacağı gibi, giderilmesi düşünülmeden yaşanan yanlışlarla dolu bir hayattan da doğru sonuçlar beklenemez.

Doğruyu bulmak için, önce doğru olanı bilmek, sonrada kabul edip yanlış olan ile değiştirmek lazım.

Yanlışlarını geri dönme şanslarını kaybedinceye kadar ısrarla sürdürenlerin, sonradan yanlışlarını anlamalarının üzüntü ve zarardan başka bir fayda ve kazançları olmayacaktır.

İnsanlar mutluluğu uzaklarda aradıkları sürece,
sadece farkına varamadıkları bir yorgunluk yaşayacaklar.

Necdet EREM

Yollar uzun ve zorlu, yolcular birer birer,
Hepsi Allah’tan gelir, yine Allah’a gider.

Fakat biçare beşer, gafil bu yolculuktan.
Yükü öyle ağır ki, bunalmış yorgunluktan.

Ahlaki değerleri ön planda tutan yazılarımı propaganda nitelikli bulup tenkit eden bir dosta yazılmış bir mektuptur.
Dostların dikkatine sunar, değerlendirmelerini beklerim.


Değerli dostum.
Yazımdan da anlaşılacağı gibi, edebiyatı hamasi kahramanlık, ütopik mecazi aşk, natürel tasvir şiirleri ve kişisel hayat hikayeleri ile sınırlamak edebiyatı katletmekten başka bir şey değildir.