Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

Muhataplarımız kimlik ve kişiliğimizi gösteren ruh aynamızdır.
Kendimizin bile tanıyamadığımız gerçek karakterimizi muhataplarımızın mukabele aynalarında görebiliriz.

Kendimizi beğenecek ve savunacak bir fıtratta yaratılmış olduğumuz için, her hatamıza bir bahane, her kusurumuza bir özür, her günahımıza bir fetva bulup, her zaman yaptığımız gibi kendimizi kandırarak aklayıp paklayabiliriz.

Fakat davranışlarımızdan zarar görüp rahatsız olan veya fayda görüp memnun olan muhataplarımızın tepkileri gerçek kimliğimizi görmemize yardımcı olurlar.

KOŞU VE SEN FELAHA
Hasretin acısında, vuslatın umudu var,
Dünya hasret diyarı, iki sevgiliye dar,
Seven gönül acıyla, hep ederken ahu zar,
Bu dünyada ne yaran, nede hakki yar var.

Sana demiştim bir gün, yapacağım bunları,
Beni hiç dinlemedin, oynadın oyunları,
Görmek istemedin ki, kırdığım boyunları,
Şimdi işim senledir, itirazın dinlenmez.

Kar yağdırdım başına, saçını boyatırdın,

Her söze inanma.
Olmayacak vade kanma.
Kaybettiğin şeylerin ardından ah edip yanma.

Hayat bu düzü az, yokuşu çok.
Tek sahnelik bir oyun, istediğin şekle sok.

Dost istersen kendine, yetmezmisin sen sana.
Gerçek bir dost oldunmu, bakıver kalp aynana.

Kalplerin çırpıntısı, Senin aşkından ise,
Sevdaıların için, hiç sebep yok yeise.

Denizler dalgalanır, aşkınla coşup taşar.
Ebede muştak gönül, Senin aşkınla yaşar.

Kalem tutan ellere,
Kelepçe reva görülür ise! .

Tetik çeken ellere,
Davetiye çıkarılmış olmaz mı?

Gönül garip bülbül, kanadı kırık.
Çaresiz, tükenmiş, hali perişan,

Dilindeki türkü, hüzün hıçkırık.
Geçmişten kalmamış ne nam ne nişan.

Kanun dediğin ne ki!
Sanki bir örümcek ağıdır,
Ancak güçsüz sinekleri yakalar.
Deler geçer tanımaz onu güçlü sarıca arılar.

Hükmetmek için adilane,

Hüccac ile, vakfeye gel,
Cemeratta ol coşkun sel,
Mazlumine sen cömert el,
Varsın körşeytan çatlasın.

Safa durun, dizi, dizi,