Necdet Erem Şiirleri - Şair Necdet Erem

İçimde bir dünya var, bütün dünya içinde,
Ne başı var ne sonu, bilinmez ne biçimde.

Başı ve sonu meçhul, bu hale akıl ermez,
Çıkanlar bu oyundan, bir daha geri dönmez.

Kıyamet yakındır, hüşyar olana,
İnsanlık aldanmış, batıl yalana,
Rastlamak ne mümkün, hakkı sorana,
Hakkı gasp edilen, mazlumlar bilir.

Zaman ahir zaman, her şey alamet,

BİLİYORMUSUN

Özlem çok garip, tarifsiz duygu,
Gönülden gönüle yapılan vurgu.
Mahiyeti meçhul, sanal bir kurgu,
Özlemi özledim, biliyormusun?

Derdi aşkın beni benden,
Alub derde salandır yar.
Sinem içre şifa bulmaz,
Dest-i ğemle bir yaram var.

Yıkıp harap eylediğin,

Bir gün daha ederken, solgun camlarda veda,
kulak ver ruhunun, yüreğinden gelen feryada.

Görür gibi ömür akşamının ufkunda son anı,
bir rüyadan ibarettir, uzun zannetme zamanı.

Hayat bir mekteptir.
İnsan talebe,

Dersi marifettir,
Amaç nefese galebe,

Gönül çerağın yakan, güneşe minnet etmez,
Derd-i aşka düşenin, ah-u efganı bitmez.
Aşkın hakka değilse, inan beş para etmez.
Mübalağalı sözler, şairlere malzeme,

Fanilerde arama, gönül ebede muştak,

Yaşadığımız hayat ve yaptığımız işler,
sadece şahsımız ile ilgili ve sınırlı olmadığı gibi;

Gelecek zamanında zeminini hazırladığını unutmadan,
her işimize gerekli hassasiyeti göstermek insanlık ailesine karşı olan en önemli vazifemizdir.

İsim bedenin benzerlerinden,
kelam kişiliğin başkalarından farkını gösteren kimlik belgesidir.

Şeytana aldanıpta, haçlılarla iştutma.
Geleceğe dalarak, geçmişini unutma.
Sakın sefahet denen, o en büyük düşmandan,
Koru dini namusu, arı pazarda satma.