Çünkü içimdeki bütün şarkılar sana söyleniyor.
Yeryüzündeki bütün şiirler sana yazılıyor.
Kime seslensem senin adın.
Kime baksam gördüğüm senin yüzün.
Sevgilim, yokluğunun gölgesi iyi olsa da
Varlığının güneşinde kavrulmaya razıyım.
Sıkışıp kaldım yine dermanla dert arasına..
Koşamıyorum eskisi gibi.
Belki de sürsem elimdeki merhemi yarasına,
Gidip birlikte baksak aynasına,
Acıtırım diye korkuyorum çocuk gibi.
Dilimin ucunda şifası belki,
Gidebilirsin.
Bağlayacak değilim.
Parmaklarını , parmaklarıma zorla kenetlyecek değilim.
Başkasını sevebilirsin.
Ağlayacak değilim.
Yoksun diye kokunu unutacak da değilim.
Bir gece yarısı,
Herkes uyurken yola düşmeli.
Boğazımdaki şu acıyı biraz dindirmeli.
Yutkunamadığım bir kaç günün acısını çıkarmalı.
Avucuma düşen son bir yıldız var.
Taşamayan her gözyaşımda boğdum umudumu.
Sabah karanlık bir esinti.
Günlerden en güzel düş.
Acıyı tatlıya bulamış,
Eridikçe kalbim yanıyor.
Yağmursuz bir nisan.
Deniz yokmuş kıyısında.
Duyuyorum.
Derin bir yara geliyor uzaktan.
İçimde bir fırtına öncesi sessizlik.
Rüzgar esiyor hafiften.
Kalbim yine hazırlamış bavulu.
Ama nasıl bir heyecan var.
Bir gülüşünde iki gamze var.
O iki gamzende bir sürü ahın.
Kulağımda bir yerde yankılanır hala adın.
Adını da bilemedim oysa.
Sokağından geçmedim hiç.
Öperken yanağından defalarca,
Bir deli göze alıştı benimkisi.
Olabilme ihtimalinin paçasına tutunmuş,
Kalbime de çok yakışmış bir keşkeydi.
Söylenebilecek doğruları susma halim
Ve hoşuna gitmedi elimi uzatma şeklim.
Uzun zaman olmuştu sahiden
Her zaman ikinci bir şans yoktur.
Annesi babası öldüğünde ikinci bir şansı olmaz mesela kimsenin.
Onlar öldüğünde kimsesizsindir.
Avucuna düşen bir kar tanesini tekrar donduramazsın.
Eridiğinde ikinci bir şansı yoktur kar tanelerinin.
Ucurtmanin ipi koptuğunda tellere takılmaya,
Bakmıyorum.
Kapattım gözlerimi.
Sayıyorum bak; dört beş altı...
Istemez yan cebime koy aşkı.
Olmaz diyorum.
Bakma.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!