Bir haritanın en eski yerinde durur o,
Kimsenin parmağı değmemiştir henüz o kıvrıma.
Bir bardak suyun içindeki ışıktır bazen,
Bazen Galata’da bir pencerenin perdesini aralayan rüzgâr.
Adını sorsan bilmezsin,
Yüzünü hiç görmemişsindir.
Ama cebindeki anahtar,
Onun kapısına göre yontulmuştur.
Tarih kitaplarında yazmaz böyle şeyler,
Oysa bütün savaşlar
Bir kişinin bir kişiye rastlaması içindir.
Bakarsın bir ikindi vakti,
Eski bir taşın gölgesi uzar.
İki yabancı cümle
Aynı noktada birbirine çarpar.
Ne sen çağırmışsındır onu,
Ne o sana gelmiştir.
Sadece eşyalar yer değiştirmiş,
Dünya biraz daralmıştır.
İşte o an,
Bütün denizler tek bir kıyıya vurur.
İki el,
Yıllardır birbirini arayan
İki eski yazı gibi durur.
Kayıt Tarihi : 21.11.2026 15:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!