Yağmur damlası gibi zihnim;
görebilir, dokunabilirsiniz
ama hapsedemezsiniz ellerinizle
akar gider.
Ve ben kimi zaman kuraklık yaşarım,
Yalnızlık; insanı bağımlı kılan bir zulüm,
Gelirken yalnızız, giderken de öyle.
Dört duvardan daha büyük dert var mıdır? söyle;
başka yoktur insanı yıkacak, anca ölüm...
Yazmak kolay değil, yazmamak daha zor.
İçimdekileri anlatmanın başka bir yordamı yok.
Fecri beklerken içimi saran derin endişe,
Dilimdekiler şelale, gönlümdekiler sanki kor.
Binlerce kişi gelmiş, seyretmişler alemi.
Ömrüm boyunca
sigara ve kahve içerek
oturmak isterdim bir sallanan koltukta.
O hal dahi yeterince yorucu olurdu
içimdeki varoluşsal sancıyla mücadele için.
Ama yetmezmiş gibi bir de
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!