Mutluluğun Düşmanları Şiiri - Muhsin Yener

Mutluluğun Düşmanları

Hırsın peşinde koşan yorulur,
Egonun sesine kapılan yalnızlaşır.

Kibir, insanı insanlardan uzaklaştırır,
Nefis, doymaz bir ateş gibi büyür içinde.

Nefret karartır gönülleri,
Kin zehirler geçen zamanı.

Kıskançlık tüketir huzuru,
Kötülük kirletir vicdanı.

Özenti kaybettirir kendini insana,
Gösteriş ise sahte bir ışık gibi parlar, söner.

Oysa mutluluk,
Sadelikte saklıdır bazen,
Bir tebessümde, bir dost sözünde,
Temiz bir yüreğin sessizliğinde.

Hırstan, kibirden, nefretten, kinden,
Kıskançlıktan ve gösterişten
Uzak durmaya çalışanlar;
İç huzuruna yaklaşır adım adım.

Ve çoğu zaman,
Gerçek mutluluğu bulanlar,
Tam da bu yükleri omuzlarından bırakanlardır.
Muhsin yener ✍️