Şu sırasız okullarda,
Sen yoruldun, ben yoruldum.
O kulvarda, bu kulvarda,
Sen yoruldun, ben yoruldum.
Yokuşlardan ine çıka,
Kelamdan öteye geçmezse tevhit,
İnkârlar yağıyor, inkâr üstüne.
Cahil ne Allah’a ne şirke şehit,
İhbarlar Yağıyor, ihbar üstüne.
Üslubu kendini verince ele,
İki kefesi var, insan aklının,
Teraziyi yanlış tartmayın yahu.
Hakkını gasp edip, gerçek haklının,
Bir yanı eksiltip, artmayın yahu.
Olabildiğince “kılı kırk yarın”
Bir koku aldım ki ondan mest oldum,
Girdim o kapıdan edalar varmış.
İndim mahzenine küpünü buldum,
İçtim ki içinde Sefalar varmış.
Başımı döndürdü sarhoşluk bu ya,
Kaderime inancım tam,
Kalp mudmain, gayri ne gam,
Çok şükür us, kalmadı ham.
Hak'tan gelip Hakka gidiş,
Vesileyle olur her iş,
İnsan bana ad olmuşsa,
Etle kemik, deri miyim?
Herkes her de, hep bulmuşsa,
Ben onlardan geri miyim?
Mümkün olsa safa dizsem,
Güven bitti, sevgi saygı azaldı,
İttifak var yalanların üstüne.
Soyguncular, eşek gibi gaz aldı,
Altın kaplar palanların üstüne.
Eşeklikte kalsalar ya kalmazlar,
Birçok işler planladım/ Ben ne desem yalan oldu.
Bu nükteyi geç anladım/ Ben ne desem yalan oldu.
Tedbir bizden takdir onun/ “Ol” da hükmü yok kulun,
Ey insanlar şahit olun/ Ben desem yalan oldu.
Ben doğruyu söylerimde,
Her nedense yalan olur.
Çok ihtimam eylerimde,
Aksi yöne salan olur.
Bir bilene danışsam da,
Yalancıdır insanlar,
Yıllar yalan söylemez,
Aynalar doğru anlar,
Onlar yalan söylemez.
Eskir insan oyası,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!