Uzandığım elde zehir,
yılan bileğime dolanmış.
Geri çeksem elim,
tutunacak yerim yok.
Beni buna iten kim?
Musa.
Evime su doldu,
masamda ekmek ıslandı.
Tam oturacakken
sandalyem çekildi altımdan.
Gece içime çöktü,
gündüz kapıda kaldı.
Duvara elim değdi,
gölgen benden önce söndü.
Musa,
kendi ateşimde yanarken
ellerim neden üşür?
Kayıt Tarihi : 2.10.2026 15:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!