Eğilip bükülürken ömrün ince beli,
Ah, bilseydim çok ağırdır bu yükün bedeli.
Oysa taş sandım ben omuzumdaki dağı,
Bir nefes vermezdim, bilseydim cesaret hayatın tuzağı.
Gözlerimde erken çöken sis, saçlarımda ak,
Alevisi sünnisi inandığı gibi yaşasa herkes,
Ya Muhammed ya Ali diyerek tüketse nefes,
Birlikten çekinse fitne, kesilse şer ses,
Eğilmeyen dik başım beladır bana.
Diz çöktüğün nefsin cezadır sana...
Yüzyılları aşan soylu bir duruş,
Eğilmeyen başın adı Türk’tür.
Zulme karşı her an çelik bir vuruş,
Mazluma kanadın tadı Türk’tür.
Umutsuzluk sarsa yol bulur akıl,
Ekim rüzgârı eser,
Kalabalık caddeler, yollar,
Sanki bir hüzün perdesi,
Üzerimde sarı yapraklar.
Gözümde yollar uzar,
Ekim rüzgârı eser,
Kalabalık caddeler, yollar,
Sanki bir hüzün perdesi,
Üzerimde sarı yapraklar.
Gözümde yollar uzar,
Ekranın ardında, gizli bir pusu,
Sanarsın tertemiz, ruhun uykusu.
Sanki bir tiyatro, budur doğrusu,
Siz de bu çarkta, sessiz bir seyirci.
Tepeden bakarken, güldün eğlendin,
Ekranlara hapsolmuş koca bir nesil,
Gerçekten kopmuşlar, sanal bir şekil.
Diziler sahtedir, akıllar sefil,
Özünü kaybetmiş her bir beşer.
Ana dizilerde, baba kahvede,
Ela'dır gözlerin gönlümü azdırır,
Alır aklımı da deli gibi gezdirir.
Aymazlığın yüreğime mezar kazdırır,
Bu aşk beni çok yaşatmaz, öldürür.
O elanın hesabı benden sorulur,
Güneşin rengidir süzülür camdan
Bir ömre bedeldir ela gözlerin
Ruhumu koparır sanki bu candan
Ezelden ebeddir ela gözlerin
Bakınca kalbimde bin yara açar
Bir çift hareli ışık süzülür kalbe doğru
Bakışlarda asılı ruhun en derin uğru
Kaybolur o deryada zaman durur sanki an
Ela gözde can bulur ömrün en saf mağruru
Ne tam yeşil bir orman ne de tam bir kahvedir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!