Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

Bir damla gözyaşı gibi, düştün meleklerin avuçlarına.
Ruhumun en kuytu köşesinde, bir hüzünle yeşerdin.
Ne adını biliyordu kalbim, ne rengini gözlerim.
Yalnızca bir sezgiydi, çekeceğim çilenin habercisi.

Güneşin bile unuttuğu, gölgelerin büyüttüğü çiçeğim.

Hüzünlü bir melodi gibi çalınır adın,
Kader defterime siyahla yazılmışsın,
Ne zaman baksam kanayan bir yarasın,
Gönül kuyumda susuz kalan bir karasın....

Yokluğun, yüzümdeki solgun bir perde,

​Bir yudum huzur aradım, kaybolmuş sokaklarda,
Bulduğum çaldığım her kapı, yüzüme kapandı.
Yaralarımı sarmak istedim, umutsuz rüyalarda,
Uykularım bile, bana dargın uyandı.

Bir ses duymak istedim, fısıldayan bir rüzgar,

Huzur dedikleri, yalan değil, kustuğum zehrin sonu,
Binlerce kilometre ötede, çelikten kurulmuş bir kuyu.
Bir insanın sesinde saklı kalmış zavallı bir teselli,
Ne gariptir, en büyük acıya bile bile gebe bu deli,
Bir şairin dediği gibi; "Sesinde sarılmak vardı" derken,
Lakin o ses, şimdi mezarımdan kalkan iğrenç bir uğultu.

Huzurlu geceler kadınım,
Gözlerimi kapatır kapatmaz;
Seni düşlerime getiren,
O sessiz geceyi seviyorum...

İçinde sen olan güzel rüyayı,

İçimde buzdan bir nehir akarken şimdi,
Her yalan, her ihanet bir ok saplar derine,
Gözümdeki son ışık bile titrerken yerinde,
Nasıl durulur o bataklıkta, dimdik ve hür?
​
Çocuk güler yüzümde kara bir leke,

İçimdeki küçük kız,
Dışımdaki kadına dargın.
Bir ayna kırığı sanki ruhum,
Yansıması bulanık, yüzü yılgın.
Saçlarımda aklar, gözümde hüzün,
Küçük kızın hayalleri nerede, hangi tüzün?

İhanetinin kokusu siniyor üstüme,
Hainlik, kalleşlik, kahpelik.
Dostluk maskeni yırtınca suratından,
Göründü o iğrenç, pis suratın.
Şimdi mi geldi aklın başına?
"Dost kılığındaki kahpeler"

İklim kanunu, iklimleri yaratana isyandır,
Dine diyanete, kadere karşı gelmektir.
Gitmesede hoşuna tabiatın dengesi, O'nun eseri,
Sual edip noksan getirme, mutlaka vardır hikmeti...

İklimi değiştirmek inan ki haddi aşmaktır.

Gönüllü düştüğüm, bu tatlı derde
Kaderin eliyle sunduğu ilacım sensin..
Kimsesiz bir başına kaldığım yerde;
Dermanım derdi sevdiren, ilacım sensin! ..

Senden önce ayazdı ruhum bedenim kardı