Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

Deli gönül, bakma feleğin cilvesine
Göz açıp kapayınca geçer bu fani rüya
Ne vefa bulursun, ne de bir güçlü hamiye
Bir zerre sevdaya değmez bu dünya

Ne sandın ki kendini, kime güvendin sen

Deli insanları sevin
Onlar masumdur mazlumdur
Aslan gibi delikanlı
Ve akıllı dan yüreklidir Sevgisine sevdalı
Sevdasına sahip çıkan
Kocaman yüreklidir..

Burda ben uzakta bir deli kadın
Ben burda eksik, o orda yarım
Kendi geldi yıllardır köşe bucak aradığım.
Beni tam yapan, işte o deli kadın...

Bir zaman bir yerde kesişir mi yollarım

Deli kadınları sevin; o kalıplara sığmayanı,
Hayatı yalnızca iki renkte yaşayandır onlar: ya kor ya da buzdur.
Parmak uçlarında değil, tam kalbinin orta yerinde yürür,
Ağlaması gök gürültüsü, gülüşü ise bahar tufanıdır.
Onlar fırtınaya yazılmış gemi, uslanmaz denizdir,;
Sakin limanları yıkıp, sonsuz ufuklara yelken açanı sevin.

Tatlı dile değil, doğru söze doyulmaz,
Doğru söz yazan kalem, asla yorulmaz,
Hakkıyla hece dizmek, her yürekte bulunmaz,
Ya delisin ya da veli, delikanlı...

Manalı dizeler yüceltir seni,

Bir her şeyi göze alan yürekler var,
Aşkı uğruna her şeyi feda edenler...
Bir de her şeyi yalandan bahane edenler var,
Sevdaları bir olmaz, bunu deliler bile bilirler.

Aşk, sevgi yürek ister, cesaret ister;

Yaşlı başlı görüp hafife alma
Ayarim bozuk benim çok deli severim
Bir ayağı çukur deyip sevdaya dalma
Teni ile tenimi ısıtan eli severim

Gözünde bir parca aşk ışıltısı olan

Her insanın bir delisi olmalı hayatında
Bazen övmeli, bazan kızmalı.
Çok güvense de bazen kıskanmalı.
Bazan öperken, incitmeden ısırmalı,
Ama en masum en hoyrat halini,
O deli, hep kendi gibi sevmeli.

Riyakar yalancının gözlerinin içine bakıp,
Seni kırmak için fırsat ver demeyecek misin?
Karanlık yolda giderken; omzundan tutup,
Hadi konuş şimdi bakalım; demeyecek misin?

Bu çocuk, bu cahil diyerek; nereye kadar,

Denediğim her yol bir duvara çıktı sonunda,
Sevdim, yük sayıldım; kıskandım, dar geldim sana.
Seni kendinden bile özgür bıraktım da,
Yine de sığamadım o daracık dünyana.

​Özledim, içimdeki yangın geceyi boğdu,