Gönül kırmak, Kâbe yıkmak gibidir,
Bilmez misin, vebali var, ahı var.
Sevenin gözyaşı sanki nehirdir,
Her damlasında bin bir eyvahı var.
Omuzda yük olur, kalpte bir sızı,
Gönüller birleşir, silinir keder,
Bu hasret, bu kavga elbet bir biter.
Karanlık dağılır, karanlık gider,
Güneşle uyanır şafak inşallah.
Silinir dillerden nefretin izi,
Derdimi seviyorum istemem hekim
Aşkıma müebbet im gerekmez hüküm
Sevmek suçsa eğer sevdam da hâkim
Aşk urbasını gönüllü giydim ben...
Sevdam benim dönüşü olmayan yöndü
Gönüllü Hüküm
Gönlümde açılmış derin bir yara,
Adınla sızlayan, tarifsiz bir iz.
Büyük bir fırtınanın tam ortasında,
Seninle olmak, tek sığınağım, çaresiz.
Gönül pazarında tezgah kurmadım,
Eğriye bakıp da hayal kurmadım.
Gidene "kal" diye hesap sormadım,
Ben sizin bildiğiniz kuldan değilim.
Q
Yüzünüze gülüp arkadan yermem,
Gönül penceresinden bakınca öte,
Parti bir araçtır, amaç memleket.
Düşersek eğer biz nefretle kine,
Zarar görür vallahi bu güzel millet.
Körleşmiş bakışlar gerçeği görmez,
Gönül sarayımı viran edenler,
Gül yüzüme sahte maske takanlar,
Söz verip de çekip gidip dönenler,
Mahşerde karşımda dursunlar gayrı.
Seviyormuş gibi rol yapanlara,
Gönül tahtım viran, ömür nihayet,
Dermanım tükendi, bitti metanet.
Yarına çıkar mı bu can emanet?
Son nefesi vermeden gel gurban olduğum.
Gözlerim kapıda, kulağım seste,
Gönül terazisi bir, yerinden şaşmış ise,
Aklına yollar düşer, bekleme, durma git.
Kalbin derin sesiyle, merkeze ulaşmış ise,
Ardında kalan kollar, bağlasa da durma git.
Kalmak bir borç değildir, gerçek aşkın işidir,
Gönül ufkumda bir rüzgâr esince,
Deli dalgalarım durulmaz olur.
Sarı saçlarını rüyam seçince,
Senden başkasına sorulmaz olur.
Güneşten bir parça kopmuş gibisin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!