Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

Bir deli var içimde kimseye göstermediğim ,
Onu hep aymaz gülüşlerimin arkasına gizlerim ,
Havadan sudan, siyahın içindeki nokta kadar beyazdan,
Bana bir tutam neşe mutluluk huzur çıkar
Saklarım içime en derine, iç çürüten hüzünleri ...

Bana hain demiş puştun birisi
Sebebi ne ise, bana de hele
Kavgadan korkar, cürmü hayvan irisi
Benle yüz yüze gelde yine bı de hele...

Kendisi sözde müslüman , Kuran görmemiş

Bir denizi tek başıma doldurmaktan yoruldum,
Kıyıda bekleyenin olmadığını bile bile.
Avuçlarımda biriken kumlar gibi dağıldı vaktim;
Artık rüzgâra yön vermekten, fırtınaya göğüs germekten vazgeçtim.

Kızgın değilim, bu öfkenin çok ötesinde bir yer,

Ey milletim, kalkın ayağa, bir destan yazın.
Zulmün kalbinde bir fırtına, bir volkan kazın.
Bir şafak gibi, bu karanlık geceleri aydınlatın,
Her mazlumun kalbindeki volkana bir mezar kazın...

​Zulümle titreyen her kalbe cesurca seslenin.

Bir Fırtınanın Ardından
Yalnızlığın en derinine gömülmüş bir fırtınayım şimdi,
Ne sağır bir limana sığabilirim ne de bir gemi alabilir beni,
Bütün sesler susmuş, içimdeki o kavga sona ermiş
Ama bu sessizlik, yeni bir korkuymuş meğer,
Deliliğe değil, hissizliğe adım adım yaklaşıyormuşum.

Kelimeler yüreğinde demlenip dile geliyorsa,
Ulaşamayacağı yer kalmaz...
Çünkü söz, kalpte dem alıp gelirse,
Gönüllere köprü olur, aşar her engeli.
Bir fısıltı yeter, sevgiyle yoğrulmuş,
O fısıltı en uzak diyarlarda yankılanır...

​Bir gece ansızın rüyama gel de,
Yaralı gönlüme derman ol anne.
Yorgun gözlerime bakarak gül de,
Karanlık yollarda ışığım ol anne.

Ne çok üşüyorum, dünya pek ayaz,

Bir gölge düşerdi aynaya her gün,
Çiçek açmışken ruhumda bahar.
Pencereden odama sinsi fısıltılar dolar,
Her nefeste bir yaprak döker tomurcuklar.

Sızan ilk ışık, güne umutla uyandırırdı,

​Bir gülüşe bağlanır bazen koca bir ömür,
Huzur veren bir sesle diner kalpteki kömür.
Doğallığın içinde saklıdır en saf gurur,
Erkek, yanında huzur bulduğu kalbe yürür.
Q
Ne yorgunluk kalır ne sitem, merhamet varsa,

Bir gülüş ki,
siyah beyaz kadraja sığmaz,
Yüzünde asılı kalmış, en saf gün ışığı.
Gözlerinde bir davet var, ne sır saklar, ne kaçar,
Sanki kalbe kurulmuş, bir aşk anıtı sonsuz...