Öğrendim ki omuz sadece bir destek değil
Kendi gücümü hatırlatan bir ayna
Yaslanmak, vazgeçmek değilmiş meğer
Sadece nefes almak için kısa bir mola
Belki de en büyük yenilgi budur
Öğrenirsin öğrenirsin
Ben aşka inanmam deme
Düşersin vefasıza seve seve öğrenirsin.
Öğrenirsin öğrenirsin
Hasrette neymiş deme
Ağrıyan dizlerini döve döve öğrenirsin
Her Türk askerdir yurdu korur, barışı sağlar;
Şehadet şerbeti içmeyen , bir ömür ağlar.
Yaslı ve yorgun ama giderken bile mağrur,
Sanki saçına sakalına cemaline, yağıyor nur...
Eğitip öğretiyor öğretmen okuyor, yazıyorsun;
Bir fidandık, yeşermeyi bilmezdik,
Gözümüz kapalıydı, yolu görmezdik.
Sen geldin, ışık saçtın karanlığa,
İlk adımı attırdın, aydınlık sabaha.
Bilginle suladın her bir yaprağımızı.
Seni sevdiğim o, günden bu yana,
Hiçbir gece seni, anmadan geçmez.
Mecnun’un aşkını, anlattım cana,
Gönlüm senden gayrı, bir şarap içmez.
Gözümü açınca, sensin sabahım,
Bakıp seni görmüyorsan gözlerimde
Bilmiyorsan yaktığını, aşk közünde
Sezmiyorsan en derinden can özünle
O hevestir sevmek değil, öpmüyorsan yüreğinle...
Seven İple çekerken her akşamı
Namuslu bir hikayen varsa,
Kimse satın alamaz seni,
Malın mülkün sanın olmaz kıymeti,
Dünyalık hiç bir şeyin yetmezdi gücü,
Yazılan bir likma, bir hırka,bilek zoru ve alın teri,
O hikaye, vicdanın mürekkebiyle yazılmıştır,
O kadar kişi geçer, o kadar can,
Beni gören, beni bilen, beni anlayan.
Ama ben onların hiçbirine bakmam,
Bir çift göz beklerim, yılmam yorulmam,
Bütün şiirler senin için yazılır,
"Acaba gördün mü?" diye bakılır.
Bir kadın, terbiyeli ve güzeldi hala da öyle
Hatunca yaşardı kendi halinde
Gezer tozar konuşurdu edebiyle
Sıkardı gözlerini, içine içine ağlardı o kadin..
Olur dedi anası,buda geçer canın sağolsun
Seni okyanus gibi içimde taşıyorum,
Hasretin kıyılarında geziniyorum.
Ufukta bir gemi belirse,
Sen geliyorsun sanıyorum.
Oysa sadece bir martının çığlığı yankılanıyor gökyüzünde,
Ve delice bir fırtına kopuyor içimde.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!