Her havaya benzemiyor bu hava
Kendine gel hoyrat gönlüm kendine
Kaybedersen aynısından yok daha
Kendine gel hoyrat gönlüm kendine
Gövdesinden kopup düşen çalının
Azalsan da gram gram
Sanmayasın geldi sıram
Kimde yok ki az çok dram
Çiçek açsa ne yazar ki
Huda deli gönül huda
Gülmeme bakıp ta sakın aldanma
Sanma ki hayattan haz alıyorum
Sensiz buralarda mutluyum sanma
Her gün biraz daha azalıyorum
Bahara ermeden miadım doldu
Hergün bir başka yerinde memleketin
Bazan, martılara simit parçacıklarını
Bazan, güvercinlere yem atıyorum
Bazan, asırlık çınarlara sırt vererek nefesleniyorum
Muhabbetlerine kulak asarak
Bazan, trafiğinde şiir yazıyorum
Önünde titreyip gamzenin, benin
Sanma ki bu gönül olur kimsenin
Artık bundan böyle bende ki senin
Yerini doldurmak kimin haddine
Hiç kimse senin gibi akmıyor gözlerime
Şöyle otur da şöyle
Bildiğin varsa söyle
Ne bu sevdiğim böyle
Her dert bizi buluyor
Gel başına dönelim
Her gün bir dertteyim her gün bir darda
Ben mi çalmıyorum sanki yar varda
Bırakın asılı kalsın duvarda
Neyleyim mızrabı neyleyim sazı
Hasreti sinemde kış kalacaksa
Zorlamaya başladı, zirvemi ızdırabın
Metanetim aşkının, ayazında üşüyor
Dünya benim olsa da, başka yolu yok bunun
Hayatta kalmam için her şey sana düşüyor
Ah benim bulunmazım
Ne derdin var senin öyle
Kim demiş ki dünya dardır
Bu dünyanın işi böyle
Her şerde bir hayır vardır
Keder yakın umut ırak
Alev alev yanan gönül
Üşüyorsun haberin yok
Yar dedikçe kor göğsüne
Düşüyorsun haberin yok
Ah birtanem emlendikçe
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!