Sen gideli buralardan kızıp ta
Günden güne ölüyorum Sevcan’ım
Olur olmaz mekânlarda sızıp ta
Günden güne soluyorum Sevcan’ım
Elin oğlu ite kurda çakala
Yolların kısası bile
Dağları düşürür dile
Bir eder bilinmez ile
Sevda öyle bir dert ki
İnsanı çıkartır baştan
Ne gündüzdür ne gecedir
Anlamadım bu necedir
Söz de adı sevda imiş
Bu nasıl bir işkencedir
Sevda buysa üstü kalsın
Sen aklıma gelince, sen aklıma bir anda
Şu yüreğim titriyor, nefesim daralıyor
Olacak iş mi sanki, olmadık bir zaman da
Varlığın başka bi dert, yokluğun yaralıyor
Olsam ne yazar cömert
Beni fettan fettan düşüren dile
Bu kadar dert keder sana az bile
Gönülden gönül e şöyle aşk ile
Sen yağdın da sanki ben ıslanmadım
Seymen i gözlerle bakarak hırta
Ateşler içinde yanmakta iş mi
Dünya üzerime çöker sen yokken
Damlayı gözyaşı sanmakta ne ki
Gözlerim doluyu döker sen yokken
Bağ bahçe gül çiçek han saray falan
Dertler olmuş istilacı
Ne yapsam da yok ilacı
Kalbimdeki derin acı
Sarar sinemi sinemi
Yoldaş gibi sakız çama
Seni görünceye kadar
Karanlıktı evim barkım
Sokakta ki yetimlerden
Öksüzlerden yoktu farkım
İstemezdim hiç kimseden
Ben dedikçe gülüm balım
Elim kolum bağrım dalım
Kırılmadık yer koymadın
Şimdi bulda kır bakalım
Bazen hasım bazen canan
Madem vurdu beni bu dert dağlara
Dal da sizin olsun darı da sizin
Artık dönmem artık ben o bağlara
Bal da sizin olsun arı da sizin
Açılınca iki gönül arası
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!