Ne gerek var gece aya
Güneşi bırakmış yaya
Yeterde artar dünyaya
Mihrimahım mihrimahım
Dünya yalan tek gerçek o
Şüpheliyim artık senin kârından
Ümidim yok ocak yıkan varından
Beklenecek ne kaldı ki yarından
Millet kızıl vatan kızıl har kızıl
Çoktan geçti kalplerde ki dert, taşı
Yağmur gibi yağar dertler başıma
Bu nasıl rahmettir nasıl kısmettir
Feryadımı katık eder aşıma
Bu nasıl rahmettir nasıl kısmettir
Dur durak bilmiyor yakıp yıkışı
Dost sözünü acı söyler
Gel sözüme kızma dostum
Sakın o la başkasının
Çukurunu kazma dostum
Belki birgün lazım olur
Bu aşka ihanet zalim olmaktır
Güzellikten uzak şerle dolmaktır
Bu dal kırmak değil kökten yolmaktır
Nasıl insanmışsın sen nasıl insan
Ne sözler bıraktın dilim ucunda
Karanlığın en ucuna
Salıverdim düşlerimi
Kopsunlar kopacakları yerde
Çekerim varsa kaderde
Astım bütün işlerimi askıya
Karadır kaşı kara
Hasreti canda yara
Ben yüzüne bakınca
Nara dönüyor nara
Narına yar narına
Hazanda divan kurulur
Gel etme eyleme Nazan
Sensiz sefamı sürülür
Gel etme eyleme Nazan
Düşlerim nemde buharda
Ne Bayram Bıraktın Ne Şenlik Bende
Gülüşüp oynarken her an yan yana
İçinde kaynarken aşkın can cana
Sana ne yaptım ki şimdi ben sana
Ne bayram bıraktın ne şenlik bende
Acılarla sarsıldıkça temelim
Ciğerlerim sökülüyor nerdesin
Yokluğunla karardıkça emelim
Gözyaşlarım dökülüyor nerdesin
Çaresizce dili dur la,sözlerken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!