İnsaf yok mu sende insaf bir gram
Zalim felek insafına muhtacım
Beni bana harcatıyor her dram
Zalim felek insafına muhtacım
Ne bu günden fayda buldum ne dünden
Ne sözden anlıyor ne anlatıyor
İyi ki sevmişim hep ağlatıyor
Güleceğim derken,der gibi erken
Gözlerine beni yaralatıyor
İnsafın kurusun insafın senin
Bir insan sevdi diye
Derisi mi yüzülür
Madem derimi yüzdün
İnsan biraz üzülür
Allah belanı versin
Çaresi yok o ki, gözlerden bari
Yerlere döküp te yaşı incitme
Ne fayda gördün ki yıllardır sanki
Boşuna kirpiği kaşı incitme
Ah ile vah ile başına vurup
Gönlümün sultanı sen iken tek sen
Dert değil bağrıma zehir de eksen
Bir ne ki, bin defa resti de çeksen
Senden ayrılmamın imkânı mı var
Kurusa yaprağım kırılsa dalım
Gülmekten kim vaz geçer
Senin olduğun yerde
Kim ağlamayı seçer
Bu kadar çok sever de
Sevgisiz kalpsiz kansız
Dert olmasın diye ilk göz ağrıma
Sımasını kazımışım bağrıma
Düğmelerden, iliklerden çağrıma
Başkasının ermesine imkân yok
Sabahıma rehber adı soyadı
Sen yağmur ol bende toprak
Sallanalım inadına
Kuşak kuşak yaprak yaprak
Allanalım inadına
Tükenmeden dertle gamla
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!