Dünyanın bin türlü hali
Vardır dedim anlamadın
Bir insanın mülkü varı
Yardır dedim anlamadın
Gel desende binkez beri
Yine efkâr bastı yine gam keder
Dönüp baksam cemaline bin pişman eder
En doğrusu gitmek amma, olmadan heder
Gönül denen şu hergele anlamıyor ki
Olmuyormuş gibi sanki, sade bir neçek
Ne tarafa baksam orada varsın
Yanına yaklaşsam baştan savarsın
Sen nasıl sevgili sen nasıl yarsın
Eğer anladıysam arap olayım
Boş yere sorunlar yaratışını
Karardıkça özde vahım
Yalan oldu her siftahım
Duyduğunda yüzü mahım
Arar dedim aramadı
Kapanmaz sanıp arayı
Ne selam de, ne soru sor
Ne sen yorul ne beni yor
Kader bize gülse bile
Kavuşmamız artık çok zor
Yol bitince izli mizli
Ona buna sınanmam
Mühim değil kınanmam
Ağzınla kuş tutsan da
Artık sana inanmam
Yağmurundan dolundan
Yok daha inlemek yok inim inim
Ben ki yüreğinim ben ki teninim
Sormana ne luzüm sormana bana
Soluncaya kadar artık Seninim
Mademki okudun sen bu kitabı
Ara yerde ara yerde
Gitti ömrüm ara yerde
Hiç uğruna derde düşüp
Bitti ömrüm ara yerde
Zannederken oldum layık
Ne gezersin sağda, solda
Kalbim gülsün gelip dol da
Senin ile aynı yolda
Yürüyene aşk olsun
Bile bile kaf dağını
O ki gidemedim ben bu meyilde
Mahkeme yapmadan assan da olur
Beni bundan böyle kimsen değil de
Bağrına taş diye bassan da olur
Sıfırlar içine katıp bindeki
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!