Murat Demir Şiirleri - Şair Murat Demir

Ey, kahpelerin karanlık yüzlerini
Işık sanan aymazlar,
Yirmi birinci asrın iki ayaklı
Hayvanları,
Tuzu kuru olanların
Yalakaları,

Ilgıt ılgıt esen rüzgar
Yardan bana haber getir
Ancak benin yüreğimi
Yar havası serinletir

Saçlarının kokusunu

Bakıp ta görüyorsan şahit gerekmez göze
Kolay mı vazgeçmesi gönül dönse de köze
Her şeyim açık işte ne lüzum var ki söze
Sen benim ilkbaharım ilk açan çiçeğimsin

Bir yanın şiir gibi bir yanın türkü sanki

Gidişine ne yaz uyar ne bahar
Ne vardı ki oralarda bu kadar
Bana bunca derdi reva gören yar
İki yakan bir araya gelmesin

Sahipsizin kış üstüne konanda

Sevişen gözlerde bir damlayız biz
Masmavi göklerde dolunayız biz
Hele ki dillerde ak sevdayız biz
İkimiz ikimiz ikimiz

Değişen edepten özden bize ne

Cemaline güneş olsam ay kızar
Yüreğinden uzak kalsam dert sızar
Anlamadım bu nasıl bir intizar
İki ara bir derede kalmışım

Sapaklarda bağlar gibi yol yolu

Ne tuzum var ne tadım
Bitiyorum her adım
Bari sen söyle bana
Bu ne derttir ustadım

Dalda yaprak olmuşum

Bilmem ki ne zaman biter bu keder
Yolda mı bırakır ihya mı eder
Ya bir gün bizi de ederse heder
Aklıma geldikçe içim sızlıyor

Hayata havluyu atacağımız

Buraya kadarmış demek buraya
Hoşçakal gül yüzlüm haydi hoşçakal
Elde değildir ki girmek sıraya
Hoşçakal gül yüzlüm haydi hoşçakal

Canımı toz edip dört yana saldı

Her havaya benzemiyor bu hava
Kendine gel hoyrat gönlüm kendine
Kaybedersen aynısından yok daha
Kendine gel hoyrat gönlüm kendine

Gövdesinden kopup düşen çalının