Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
İnci gibi İnci kardeşimi bu güzel şiiri münasebeti ile bir kez daha tebrik eder selam ve saygılarımı arz ederim. Listemde
sayın inci hocamı ve güzel yürek seslenişlerini kutluyorum 10+ saygılarımla ant
Tam puanımla sizi gönülden kutluyorum can. Bilal Esen
Ölesiye sevilmek, dağa taşa denizdeki suya yazılmak bambaşka bir sevgi olmalı. Duyarsız kalınamayacak kadar da özel. Çok şanslısınız. Kutlarım hem böyle nezih dizeleriniz hem de çok özel bir sevgiyhe sahip olduğunuz için.
DÖRT HARF “İNCİ”
Tuhaf bir eşitlik oluştu başlıkta. Bütün kelimeler dört harflilerdden denk geldi. Eşitliği sağlarcasına… Duyguların ve yaşananların denkliği gibi…
“Ahlara tutulmak, ahlara gelmek” gibi… Umarsamazlığın, aldırmazlığın, hatta umarsızlığın kaçınılmaz sonu gibi…
Bir tarafta ümitsizce büyütülen bir aşk, bir tarafta ilgisizmiş gibi görünerek güfteler yazdıran duygular…
Maşuka bırakın güftenizi, gönül tellerinde bestesini bulsun.
Duyan yüreklere, işiten kulaklara aheste çekilen kürekler gibi, ister bir su hışırtısı bıraksın, ister aşk fısıltısı…
Sevgi ve saygılarımla İnci Hanım.
Sağlıcakla…
“GERÇEK DOSTLAR BİRLİĞİ”
SAYIN İNCİ HANIM ÇOK GÜZEL BESTELENMEMİŞ GÜFTELER SON KITASI BAŞLARINDA ZATEN İNSANI ALIP GÖTÜRÜYOR UZAKLARA DEFALARCA OKUDUM YÜREĞİNİZ VE KALEMİNİZ DAİM OLSUN KUTLAMAK HADDİM DEĞİL BE HOCA TEBRİK EDERİM SİZİ ÖĞRETMEN OLDUĞUNUZU SANIYORUM BAĞIŞLAYIN NE OLUR O YÜZÜNÜZ DE ÖĞRETMEN IŞIĞI GÖRÜYORUM OLMASANIZ DA BENİM ÖĞRETMENİMSİNİZ GÜZEL ŞİİRLERİNİZİ OKUMAK DİLEĞİYLE HOŞÇAKALIN
Beğeni ile okuduğum başarılı çalışmanızı tebrik ediyorum..
Saygı ile..
Ve, çok çok teşekkürlerimle..
Çok iyi idi sayın Germenliler,saygılarımı sunuyorum
Mükemmeldi sevgili İnci Hanım. O bestelenmeyen güfteler,
belki 'gemiler geçmeyen ıssız limanlarda' çalınır, kim bilir bir gün...
Sesi taa kulaklarımıza kadar uzanır usul usul...
Tam puanla kutluyor, selam ve sevgilerimi gönderiyorum.
Tebrikler şairem..10 puan gümüşhaneden
Bu şiir ile ilgili 31 tane yorum bulunmakta