Sevgi; ruhumuzun en müstesna yerinde sarmalanmaz ise,
Üşür ve hatta öksüz kalır,
Bir müddet sonra da göç eder gider,
Adını koyamadığımız uzaklarda soluklanır...
Ardında bıraktığı iz;
Yetim bilinen rüzgârların mecalsiz ağıtlarıdır,
Duyuramayan acılarını,
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
