Muharrem Güney Şiirleri - Şair Muharrem ...

Canlar verildi uğruna.
Uyuma!
Mustafa Kemal Atatürk için çarpan kalbe baksana.
Haydi durma!
Uğruna kolları sıva.
Ruhuna işlemedi mi bağımsızlık?

Tarih içinde,
Hayat gereğince,
Kimler gelip gidiyor.
Onlar gidiyor da,
Bize ne oluyor?
Bu nesilden nesile aktarılan değerler,

Nesilden nesile,
Mutlu yaşadık toplum içinde.
Dersler devam etti.
Güzellikler süre geldi.
Ben de bu güzellikleri,
Sonundan yakaladım.

Daimi mekan Ankara,
Birinci mekan selam 91. Yurt’a.
Hergün saat 16:00’da,
Hazır takım basket sahasında.
Gece de oynadın.
Hani kar soğuğunda,

Hani bir teorik ve hafiften pratik bir eğitim vardı.
Arada Muharrem ofladı.
Sonra uygulama başladı.
Aynısı o oflayanın karşısındaydı.
Neler öğreniyorum senden hala.

Kariyer.net’te bir işe başvurursun.
Kimi üç kere listeler.
Üstüne de üç bakar.
Ama aramaz.
Nedendir?
Aşık mı oldun kardeşim?

Senelerce benden çok önce,
Filmler ekrana gelince,
Of yine mi?
Diyerek seyrettim.
Bugün yine bir tanesini seyrettim.
Ama farklı bir gözle,

Eskiden rakı sofrasında buluşan insanlar,
Cuma günü camide buluşan insanlar,
Akşam apartmanda iki satır laflar,
Nerede şimdi o insanlar?
Şimdi akşam apartmanda,
İyi akşamlar dedin ya,

Kimi çalışanlar bunu düşler.
Kendi sorumlulukları çerçevesinde yaşadıkları problemlerde,
Üstlerinden aldıkları direktiflerde bu bir tutkuya dönüşür.
“ Ben kendi işimin patronu olsam şöyle yaparım. “ derler.
“ Ona şöyle derdim. “ derler.
“ Berikine böyle ederdim. “ derler.

Cama vuranları gördük hayat yolunda.
Arası bir cam var iki oda.
Oturursun bir odada.
Cama vurulur yan odada.
İşaret dilinde kendince çığır açan.
Sensin bir şey anlamayan.