Gördüğün yerde beni, beklemediğim bir anda, ansızın kapat gözlerimi iki elinin arasında. Sor bana: “Ben kimim?” Bir tek soruyla anlam kazansın hayat, suskunluğumuz konuşsun, gece içimizde sabaha varsın. Sen kadar gerçek, içimdeki ben kadar derin, bir sır gibi taşıdığımız bu hayat... Belki bir gün zaman susacak, yollar bitecek, ama biz sonsuzluğun kıyısında yine burada olacağız. Bazı insanlar sihirlidir; gelişleri bir duadır, varlıkları bir ışık... Hiçbir şey söylemeden mutlu eder insanı. Sen de öylesin; ansızın gelen, gözlerimi kapatan ve dünyayı bir anda güzelleştiren o güzel mucize gibi... Muhsin Yener
Muhsin Yener 2Kayıt Tarihi : 13.11.2026 17:26:00
Şiiri Değerlendir
yok




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!