Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Özledikçe yüreğimde bir yer yanıyor
Hasret beni yakar anam, içim kanıyor
Bahar geldi göçmen kuşlar, geri geliyor
Benim yazım baharım yok, gurbet ellerde!

Biter günler, biter aylar, geçer seneler

Bu kurbanlar acaba özel mi seçiliyor?
Cenazeye gelenler her yerde aynı yüzler
Bile bile milletin kanı mı içiliyor?
Timsah göz yaşınıza lanet okur öksüzler
Bırakın yakamızı öküz oğlu öküzler

Coştu şanlı ordum bu ateş sönmez
Dünya şahit olsun bayraklar inmez
Ebedi yurdumda ezanlar dinmez
Kahraman Mehmedim varolasın sen

Aziz vatanıma düşman giremez

Kendini Ermeni hissedenlere
Sözüm yok biz Türk’üz ve müslüman’ız
Sokağı kirletip pis edenlere
Derim ki biz Türk’üz ve müslümanız

Satılmış uşaklar, üzülse bile

Her kapıyı açan anahtardır o
Paylaştıkça büyür yayılır sevgi
Nice imtihana giriftardır o
Paylaştıkça büyür yayılır sevgi

Anadan başlıyor mezara kadar

Mektubunu aldım cevap yazmadım
Yazacaktım vaktim dar diye geçtim
İsmini çok andım istif bozmadım
Bu da benim eski yâr diye geçtim

Gurbet ele düştüm halim bilinmez

İçi başka dışı başka
Bizim elin karpuzları
Değer biçer günlük aşka
Bizim elin karpuzları

Gülüşleri ışıl ışıl

Sensiz yaşamaya çalışıyorum
Durup sorma artık olmuyor işte!
Zehirin tadına alışıyorum
Sorup durma artık olmuyor işte!

Üzüm olgunlaşır bakıp üzüme

Ölüm gerçeğini bilip dururuz
Baktığımız halde ölüp dururuz
Aval aval bakıp gülüp dururuz
Bilelim, ölelim, gülelim gayri
Bazen kendimize gelelim gayri

Yahu benim adıma soysuzlar mı söz almış
Böyle haddi aşmalar nerede görülmüştür?
Vay utanmaz kargalar bu dünya kime kalmış!
Tarihi sorgulamak sizden mi sorulmuştur?

Akıldan özürlüler öğretim üyeleri