Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Quickpost this image to Myspace, Digg, Facebook, and others!

Bir kere niyet etti her şeye rağmen gider
Bildiği tek bir şey var yol yürümekle biter

Aslında gitmesini gerektiren şey yoktu

Mikdat
Ah vay beni vay bana
Sükür gelduk yan yana
Her beye her bayana

Oflu ile Bayburtlu askerde beraberdi
Onlar için teskere en sevimli haberdi

O gün akşama kadar sivil giyip gezdiler
Vedalaşmadan önce adresleri yazdılar

Nasıl memleketin hali ahvali
Yazar mısın dostum durumlar nasıl?
Nasıl yönetiyor padişah, vali
Kızar mısın dostum durumlar nasıl? ..........Ozan Mikdati

Bir diktatör var ki, oturmuş başa,

Çocuklar!

Fiziki oyun yok ne oyuncağı
“Taplet”le odaya girer çocuklar
Ne kaydırak bilir ne salıncağı!
Kendini koltuğa serer çocuklar

Ahirettir konumuz Muhterem Müslümanlar!
Dünya araya girdi aklımızı çelmiştir
İman edenler bilir, ne dediğimi anlar
Münafıklara yazık, gafletlere dalmıştır
İnanacak gün gelir o zaman geç kalmıştır

Firavun sofrası her şeyi varken
İştahım yok deyip, ilenenler var!
Niceleri var ki geçimi darken
Bir parça ekmeği dilenenler var!

Komşusu inlerken, kendisi doyar

Uyku çöktü bedenime
Gözlerimi açamadım
Veda ettim gidenime
Ben gitmekten kaçamadım

Dünyaya kandığım kadar

Kıvrandın durdun

Bunca keder ile kıvrandın durdun
Kim senin derdini bilir Mikdadi?
Hep ağlayıp yazdın, ne fayda gördün
Kim senin sözünü alır Mikdadi?

Her akşam, güneşe veda ederken
Kızıllı ışığa bakar gözlerim
Yavaşça ufuktan çekip giderken
Peşinden hüzünle akar gözlerim

Güneşin tamamen sır olur rengi