Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yaş altmış üç ömrümün uzatmalı bölümü
Mevsim kış zemheride, üşüyüp donuyorum
Bir kolum gökyüzünde bekliyorken ölümü
Bir ayağım çukurda semazen dönüyorum

Geçen geçti denilmez bedeli ödenecek

Güvenme dünyaya ne de malına
Kurtarmaz ki ölüm çattığı zaman
Azrail konunca bir gün dalına
Ölüm pençesini attığı zaman

Döşünde Azrail nefes kesilir

Nasıl memleketin hali ahvali
Yazar mısın dostum durumlar nasıl?
Nasıl yönetiyor padişah, vali
Kızar mısın dostum durumlar nasıl? ..........Ozan Mikdati

Bir diktatör var ki, oturmuş başa,

Oflu ile Bayburtlu askerde beraberdi
Onlar için teskere en sevimli haberdi

O gün akşama kadar sivil giyip gezdiler
Vedalaşmadan önce adresleri yazdılar

Mikdat
Ah vay beni vay bana
Sükür gelduk yan yana
Her beye her bayana

Ahirettir konumuz Muhterem Müslümanlar!
Dünya araya girdi aklımızı çelmiştir
İman edenler bilir, ne dediğimi anlar
Münafıklara yazık, gafletlere dalmıştır
İnanacak gün gelir o zaman geç kalmıştır

Uyku çöktü bedenime
Gözlerimi açamadım
Veda ettim gidenime
Ben gitmekten kaçamadım

Dünyaya kandığım kadar

Firavun sofrası her şeyi varken
İştahım yok deyip, ilenenler var!
Niceleri var ki geçimi darken
Bir parça ekmeği dilenenler var!

Komşusu inlerken, kendisi doyar

Kıvrandın durdun

Bunca keder ile kıvrandın durdun
Kim senin derdini bilir Mikdadi?
Hep ağlayıp yazdın, ne fayda gördün
Kim senin sözünü alır Mikdadi?

Aklımda iken Çaykaram
Uyku bana olur haram
Her saniye buram buram
Kokusu burnumda tüter

Bu ayrılık bana ölüm