Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Oflu ile Bayburtlu askerde beraberdi
Onlar için teskere en sevimli haberdi

O gün akşama kadar sivil giyip gezdiler
Vedalaşmadan önce adresleri yazdılar

Mikdat
Ah vay beni vay bana
Sükür gelduk yan yana
Her beye her bayana

Paniğe kapıldı şimdi hainler
Sabahtan akşama top sesi dinler
Kalleş kahpecikler in’lerde inler
Eteği tutuştu vay anasını!

Ne kadar dönekmiş şu Talabani

Bitti müsammaha bitti uyarı
Vur Mehmedim kaşın gözün üstüne
Çakala haramdır kurdun diyarı
Sür Mehmedim leşin’ düzün üstüne

Gönlümüz hoş değil, kalmadı hatır

Nefisle ol savaşta
Bulunduğun her yaşta
Akıl var iken başta
Tevbe esteğfirullah

Çoktur nefsin kaprisi

O an yakındır (Öğüt)

Ne etsen nafile, bitince pilin
Gözler göğe bakar, tutulur dilin
Elinden ne gelir, bükülür belin
Defterin dürülür, o an yakındır!

Ayrılık


Gönül hasret çekip bekler visali
Alıp beni ilden ile sürüyor
Leylâ’yı arayan mecnun misali

Düşenin dostu olmaz!

Bankadan borç alarak biri iş kuracakmış
Gerçekçi olmak gerek boş hayaller var olmaz
Dostu varmış çok iyi başında duracakmış
Ah bir bilse dostumuz elin oğlu yar olmaz

Çocuklar!

Fiziki oyun yok ne oyuncağı
“Taplet”le odaya girer çocuklar
Ne kaydırak bilir ne salıncağı!
Kendini koltuğa serer çocuklar

Güvenme dünyaya ne de malına
Kurtarmaz ki ölüm çattığı zaman
Azrail konunca bir gün dalına
Ölüm pençesini attığı zaman

Döşünde Azrail nefes kesilir