Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İçi yanan herkesin Bayramı kutlu ola


Barışa yatkın iken milletimin doğası
Köylü efendi imiş yani beyi, ağası
Haciz geldi çiftçiye kurban gitti boğası

Elime batıyor gül dikenleri
Gül olur izlerim işte ben buyum
Severim sevgiyle dil dökenleri
Bal olur sözlerim işte ben buyum

Çiçekler çizerim dökülen kandan

Nefisle ol savaşta
Bulunduğun her yaşta
Akıl var iken başta
Tevbe esteğfirullah

Çoktur nefsin kaprisi

Paniğe kapıldı şimdi hainler
Sabahtan akşama top sesi dinler
Kalleş kahpecikler in’lerde inler
Eteği tutuştu vay anasını!

Ne kadar dönekmiş şu Talabani

Ayrılık


Gönül hasret çekip bekler visali
Alıp beni ilden ile sürüyor
Leylâ’yı arayan mecnun misali

Düşenin dostu olmaz!

Bankadan borç alarak biri iş kuracakmış
Gerçekçi olmak gerek boş hayaller var olmaz
Dostu varmış çok iyi başında duracakmış
Ah bir bilse dostumuz elin oğlu yar olmaz

Çocuklar!

Fiziki oyun yok ne oyuncağı
“Taplet”le odaya girer çocuklar
Ne kaydırak bilir ne salıncağı!
Kendini koltuğa serer çocuklar

Quickpost this image to Myspace, Digg, Facebook, and others!

Bir kere niyet etti her şeye rağmen gider
Bildiği tek bir şey var yol yürümekle biter

Aslında gitmesini gerektiren şey yoktu

Bitti müsammaha bitti uyarı
Vur Mehmedim kaşın gözün üstüne
Çakala haramdır kurdun diyarı
Sür Mehmedim leşin’ düzün üstüne

Gönlümüz hoş değil, kalmadı hatır

Yaş altmış üç ömrümün uzatmalı bölümü
Mevsim kış zemheride, üşüyüp donuyorum
Bir kolum gökyüzünde bekliyorken ölümü
Bir ayağım çukurda semazen dönüyorum

Geçen geçti denilmez bedeli ödenecek