Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Her akşam, güneşe veda ederken
Kızıllı ışığa bakar gözlerim
Yavaşça ufuktan çekip giderken
Peşinden hüzünle akar gözlerim

Güneşin tamamen sır olur rengi

Bu site de yazan kişi
Yazar, şair, ozan kişi
Başkasına kızan kişi
Kız, farketmez adını ver

Olsun taşı atan belli

Bugün dediğini yarın unutur
Kustuğunu dönüp yalar bu sazan
Önce dostum diye seni uyutur
Güvendiğin anda dalar bu sazan

Dosluk mu kalırmış, fırsat bulanda

Dediler!

Türkiye’den bana haber vermişler
Burası Avrupa oldu dediler
Ramazanı yüzde kırkı yemişler
Sokaklar yiyenle doldu dediler

Tehditler, dayaklar, her türlü skandal
Gördüm ben şaşmadım, siz şaştınız mı?
Büyük Türkiyemde cellatlar hantal
Gördüm ben şaşmadım, siz şaştınız mı?

Bunlar kıyametin alā metleri

El-emân! , diyerek yalvaran diller
Hulusi kalp ile yanan gönüller
Lütfü keremine, uzanan eller
Açmak istiyoruz affet Allah’ım!

Sana hicret eyle bizim gurbeti

Kimse tanıyamaz, insancıkları
Kalbi temiz olan göz açmış olsun
Tanıyorum şimdi çok kancıkları
İster yemin etsin and içmiş olsun

Tanıdığın zaman, çok geç kalırsın

Haberler!

Kanı, sütü bozuk soysuzun teki
Durmadan hep yalan haber saçıyor!
Haberi verenin kazancı ne ki?
Gören nefret eder, duyan kaçıyor!

Kime ne filanın yediği halttan
Gülmeye kalkarsa külah değişir
Oturduğu yerden gemiyi alttan
Delmeye kalkarsa külah değişir

Olanı biteni gözü görmesin

Hoş görüsüz ufku darsın körsün be!
Bin yanlışın senin varken “bir” deme
Sen görmezsen seni eller görsün be!
Bana kafan, gönlün darken “hır” deme

Kurdu taklit etmiş dağın tilkisi