Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Çok korkunç bir kâbustu, diken diken olmuştum
Uykuya dalmış idim, döndüm yattığım yerde
Gül benzim sararmıştı, korku ile dolmuştum
Terlemeye başladım, yandım yattığım yerde

Korkudan irkilerek etrafıma bakındım

Hüzünlerin esir olmuş gecelerin gölgesinde

Ateşin şiddetini yanıp ışıyan bilir
Kayış ne derse desin yükü taşıyan bilir
Yurdumuz bir cennetmiş orda yaşayan bilir
Ölmeden cehennemi tadar garibanımız

Haramzade soysuzlar zadegânlık güderken

Gönül volkan gibi fışkırıverir
Kalemler söz yazar kâğıt olunca
Elemi duyanlar hıçkırıverir
Yol üstünde mezar ağıt olunca!

Ağıtı dinleyen biraz inliyor!

Değişen bir şey yok dünden bu güne
Yalanlar insanı üzer her zaman
Rüşvet var, torpil var talan var yine
Zalimler mazlumu ezer her zaman

Vatandaşın işi düşerse şayet;

Yağlı börekleri lop diye yutar
Böylesi bayramı hakkediyor mu?
Sorsanız bu adam orucun tutar
Böylesi bayramı hakkediyor mu?

Sofrasına baksan Nemrut sofrası

Ah dünya yalan dünya!


Gülmeye hiç vaktim olmaz dünya barut fıçısı
Kahır beni bırakmıyor ah dünya yalan dünya!
Neşe bana takdim olmaz çoktur yürek acısı

Ayrılmanın vakti

Ayrılmanın vakti gelmeden önce
Hayatı terk edip ölmeden önce
Bir varmış bir yokmuş olmadan önce
Gök kubbe altında hoş sedan olsun

Can kıymak sözde töre!
Hangi inanca göre?
Kana bulanır yöre!
Yeter bitsin bu vahşet?

Töre mi namus korur?

Yetmedimi bunca firak
Gel arkadaş yeter artık!
Yüreğimde onca merak
Bal arkadaş yeter artık!

İnan seni özlüyorum