Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Ateşin şiddetini yanıp ışıyan bilir
Kayış ne derse desin yükü taşıyan bilir
Yurdumuz bir cennetmiş orda yaşayan bilir
Ölmeden cehennemi tadar garibanımız

Haramzade soysuzlar zadegânlık güderken

Gönül volkan gibi fışkırıverir
Kalemler söz yazar kâğıt olunca
Elemi duyanlar hıçkırıverir
Yol üstünde mezar ağıt olunca!

Ağıtı dinleyen biraz inliyor!

Değişen bir şey yok dünden bu güne
Yalanlar insanı üzer her zaman
Rüşvet var, torpil var talan var yine
Zalimler mazlumu ezer her zaman

Vatandaşın işi düşerse şayet;

Yağlı börekleri lop diye yutar
Böylesi bayramı hakkediyor mu?
Sorsanız bu adam orucun tutar
Böylesi bayramı hakkediyor mu?

Sofrasına baksan Nemrut sofrası

Ah dünya yalan dünya!


Gülmeye hiç vaktim olmaz dünya barut fıçısı
Kahır beni bırakmıyor ah dünya yalan dünya!
Neşe bana takdim olmaz çoktur yürek acısı

Ayrılmanın vakti

Ayrılmanın vakti gelmeden önce
Hayatı terk edip ölmeden önce
Bir varmış bir yokmuş olmadan önce
Gök kubbe altında hoş sedan olsun

Hangi ırktan olursan ol
İmansız olduktan sonra
Batıldır her tuttuğun yol
İmansız olduktan sonra

Yok islamda şucu bucu

Sayısız nimetler!

Her sabah yeni baştan doğuyorsun adeta
Gönül gözün kör değil, yeter ki bak göresin
Lütuf ve ihsanları yığıyorsun adeta!
Mutlu olmak zor değil, yeter ki Hak göresin

Kadir der ki güle vefa bülbülden
Bülbüleyse cefa gelir hep gülden
Selam olsum Miktadiye gönülden
Dost selamı alışından bellidir............Kadir Çetin

Aşkolsun şiire yine kazandı

Kıyamet mi kopmuş?!

Hayvandan aşağı duruma düşmüş
Kıyamet mi kopmuş insanlık nerde?
Dış görünüş insan içi bom boşmuş
Şeklen dikey ancak sürünür yerde!