Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Boykot boykot derken hepsi
İçtikleri Cola pepsi
Cikolata dolu tepsi
İşte gerçek, işte yalan

Bin dört yüz yıl düşman bunlar

Bencille göre!

Kalmadı samimi muhabbet eden
Güzel olan saçın başın değildir
Onu methetmendir hoşuna giden
Yoksa senin gözün kaşın değildir

Kalpten kalbe yol var o anda bende
Tek düşüncem sendin, yanımda idin
Yer gök açılmıştı, kalp gözüm sende
Ruhumda hissettim canımda idin

Öyle ihtişamlı, müthişti edan

Gürültü arasında kaynadı gitti ismin
Şimdi bu sokaklarda izin bile kalmadı
Ne bir hatıran kaldı ne geride bir resmin
Ne senden bir kayıt var yazın bile kalmadı

Üşüyen ellerimi gelir alırsın diye

Bu kacıncı şehit kacıncı olay
Yeter artık daha sözüm kalmadı
Bu canavarlardan kurtulmak kolay
İmha haricinde çözüm kalmadı

Akılsız, beyinsiz, izansız bunlar

Kul haddini nasıl aşar?
Nasıl yanlış yolda koşar?
Herkes ölür, nasıl yaşar!
Bunu düşün yeter sana

İhlas olsun her işinde

Küçük dertler dedim önem vermedim
Bir değil bin değil dağa döndüler
Önceden ben bunu sezip görmedim
Damla sandıklarım çığa döndüler

Küçükken ömrümün ilk yıllarında
Kalbimiz en hızlı attığı andı
Oynardık hoplardık köy yollarında
Gönlümüz hayatı tattığı andı

Duvarlara çıkıp indiğimizde

Çaldı çırptı haram yedi,
Tövbe etmiş, maşa-Allah
Geldi gitti, yalan dedi,
Haca gitmiş maşa-Allah

Sağa sola bakınıyor

Sensin benim hayalimde düşümde
Başka neyi düşünürüm mahbube
Senin için kalbim atar döşümde
Düşünürüm taşınırım mahbube

Hasretinle kül olsam da yanmaktan